Verslag 111e carnaval de Denain (FR)

Thursday, 15 May 2014 13:15

Het blijft een bijzonder fenomeen: Je gaat bij Hazeldonk de grens over, rijdt nog geen 2 uur door België, en hupsakees, La Douce France. Een andere wereld. 1 Europa? Me ballen. Een Heus Buitenland met een geheel eigen cultuur.

'Piraten te Water!’


Ondanks dat we er regelmatig vertoeven blijft het bijzonder om er te zijn. En kijk nou AUB nergens van op… Dus ook niet van een carnavalsoptocht op 2e paasdag! Volgens mij zelfs voor het katholieke deel der mensheid niet geheel kerkelijk verantwoord, maar wat dondert t: het was een optocht en we waren uitgenodigd dus wij waren er bij. Gelukkig was het een middaggebeuren en het plaatsje Denain ligt net over de Belgisch-Franse grens dus we hoefden niet al te vroeg uit de veren op deze vrije dag. Na een voorspoedige heentocht waren we ruim op tijd bij een sporthal net buiten het dorpje waar we ons konden omkleden. Dus nog even buiten een uurtje genieten van de zon, want het was ondertussen heerlijk weer geworden.

Hier ontstond dan ook gelijk het eerste probleem: het thema van deze caravalsoptocht was ‘Piraten’ en op de 1 of andere duistere wijze was de organisatie te weten gekomen dat we ooit, 4 shows geleden, in een piratenuniform optraden. Of dat voor deze optocht ook weer kon? Nu heb ik daar een paar columns geleden al een stukje over geschreven, hoe we tegenwoordig als de eerste de beste callgirls in ieder gewenst kostuum komen optreden, dus: Ja natuuuurlijk!!! U Vraagt Wij Draaien!! Nu moet ik toegeven: het is nog steeds een spectaculair gezicht, zo’n korps in die imposante roden jassen met die hoeden. Alleen: WARM!!! Kolere, zweet over je hele lijf, en dan marcheer je nog niet eens. Enfin, al druppend en vegend vertrokken we om ca 15:00 bij de bus vandaan, het was ondertussen broeierig warm geworden, richting de startplaats van de optocht.

En waar we al bang voor werden begon daar inderdaad: de regen. Eerst wat kleine spettertjes, dat was nog wel lekker, maar na een tijdje stopte het met Zachtjes regenen, zullen we maar zeggen. Een soort wolkbreuk! En gelijk vielen de piratenpakken hopeloos door de mand: onmogelijk dat piraten dit op volle zee, met de golven die over t dek slaan, aangehad kunnen hebben! Die gasten hadden geen zwaard omhoog kunnen houden! Laat staan in de touwen klimmen. Wat werden die jassen ZWAAR zeg!!! Net toen we dachten dat we echt niet natter konden worden werden we met zijn allen in een grote hal gedirigeerd. Even een uurtje pauze, wat drinken en proberen wat op te drogen. Ook al niet zo’n succes, die jassen drogen niet zo snel. Daarna weer naar buiten… Koud! Maar goed even stevig doormarcheren en bijna 1 uur later dan gepland waren we weer terug bij de bus. Snel omkleden en naar hui… Nou, vergeet het maar. Direct buiten het plaatsje in een file terechtkomen en ruim 1,5 uur later pas weer enigszins kunnen rijden. Het werd later en later, en iedereen had ondertussen honger gekregen, dus toch nog maar ‘ff’ naar de mac met ruim 40 man…. Serve with a smile…

Dus veel later dan we gepland hadden waren we eindelijk terug in Sliedrecht. Vooral voor de net overgekomen leden even doorbijten, maar ook dat hoort bij het harde leven van een muzikant…


N.O.M

Last modified on Friday, 05 September 2014 10:29